Finlandia Praca

     Szansę na znalezienie pracy w Finlandii mają osoby, które znają język fiński lub szwedzki (Finlandia jest krajem mającym dwa języki urzędowe) lub angielski przynajmniej w średnim stopniu.

     Poszukiwania pracy należy rozpocząć jeszcze przed przyjazdem do Finlandii - jej znalezienie po przyjeź dzie jest trudne. Polonia fińska liczy około 3 tys. osób. Znalezienie pracy poprzez kontakty polonijne wydaje się być zatem mało prawdopodobne. Planując przyjazd do Finlandii należy pamiętać, że panują tutaj surowe warunki klimatyczne, a koszt utrzymania jest bardzo wysoki. Szczegółowe informacje o Finlandii, warunkach zatrudnienia, sposobach poszukiwania pracy są zamieszczone w języku polskim na stronie internetowej EURES oraz w języku fińskim, szwedzkim i angielskim na stronie fińskiego Ministerstwa Pracy (in english).

     Osobom zamierzającym pracować w Finlandii doradzamy podpisanie umowy o pracę zawierającej podstawowe informacje, np. rodzaj, miejsce i czas wykonywanej pracy, wysokość płacy (średnie zarobki w finlandii kształtują się - dla mężczyzn 2700 euro brutto, dla kobiet 2200 euro brutto, co po odliczeniu podatków daje mniej więcej odpowiednio 1700 euro i 1400 euro), i pobieranych podatków, sposób i koszt zakwaterowania i wyżywienia (jeśli występuje). Pozwoli to na rozstrzygnięcie ewentualnych wątpliwości w razie sporu między pracodawcą a pracownikiem.

     Przestrzegamy przed podejmowaniem nielegalnej, domokrążnej sprzedaży w Finlandii reprodukcji grafik wykonanych techniką komputerową tj. tzw. "obrazków". Do rekrutacji używa się anonsów prasowych (np. legalna praca w Finlandii, praca za granicą, itp.) lub przekazów ustnych. Zwracamy uwagę, że osoby podejmujące ww. formę "zarobkowania" stają się w efekcie ofiarą procederu oszukańczego. Sprzedaż "obrazków" w żaden sposób nie wchodzi w zakres oferty fińskiego rynku pracy, lecz stanowi jedynie zjawisko kryminogenne. Zdarzają się przypadki pobicia i okradania osób, które starają się wycofać z handlu, "obrazkami". Bywa, że osoby nie potrafiące sobie poradzić z wymaganą liczbą sprzedanych grafik są porzucane z dala od jakichkolwiek skupisk ludzkich. Znane są przypadki porzucania ludzi bez rzeczy osobistych, dokumentów i pieniędzy.

     Pracownikowi polskiemu zatrudnionemu przez firmę fińską przysługują identyczne prawa wynikające z fińskiego ustawodawstwa pracy, jak i pracownikowi fińskiemu. Jeżeli stosunek pracy zostanie rozwiązany za wypowiedzeniem przez pracodawcę lub pracownika, musi upłynąć najpierw okres wypowiedzenia. Długość tego okresu zależy od rodzaju zawartej umowy o pracę. W przypadku umowy na czas nieokreślony okres wypowiedzenia uzależniony jest od okresu zatrudnienia i wynosi na podstawie fińskiej Ustawy o umowach pracy (Työsopimuslaki 26.1.2001/55):

Wypowiedzenia przez pracownika:

14 dni - przy okresie zatrudnienia do roku,
1 miesiąc - przy okresie zatrudnienia od 1 do 10 lat
2 miesiące - przy okresie zatrudnienia ponad 10 lat

Wypowiedzenie przez pracodawcę:

1 miesiąc - przy okresie zatrudnienia do jednego roku,
2 miesiące - przy okresie zatrudnienia od 1 do 5 lat
3 miesiące - przy okresie zatrudnienia od 5 do 9 lat
4 miesiące - przy okresie zatrudnienia od 9 do 12 lat
5 miesięcy - przy okresie zatrudnienia od 12 do 15 lat
6 miesięcy - przy okresie zatrudnienia ponad 15 lat

     Na podstawie Ustawy o urlopach (Vuosilomalaki) pracownikowi fińskiemu jak i polskiemu przysługuje podobny wymiar urlopu, 2 dni urlopu za każdy przepracowany miesiąc. W przypadku gdy zatrudnienie trwało dłużej niż rok, pracownik uprawniony jest do 2,5 dnia urlopu za każdy przepracowany miesiąc, czyli 30 dni roboczych urlopu rocznie (wliczając soboty)

     Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za niewykorzystany urlop. Jeśli pracownik nie może wykorzystać urlopu np. z uwagi na ustanie stosunku pracy, wówczas otrzymuje rekompensatę odpowiednią do wynagrodzenia przysługującego mu w czasie urlopu.

     W przypadku gdy Polak przyjeżdża do Finlandii jako pracownik delegowany do pracy przez firmę polską w oparciu o zasadę swobodnego przepływu usług, stosuje się wobec niego ustawodawstwo polskie.

     W wielu branżach pracodawcy i organizacje pracownicze zawierają zbiorowe umowy pracy na innych warunkach zatrudnienia niż wynika to z prawa pracy. Na ogół umowy takie są pod względem warunków zatrudnienia korzystniejsze dla pracowników, aniżeli umowy zawarte wyłącznie w oparciu o wymogi prawa pracy.

     Umowa o pracę zawiera warunki zatrudnienia uzgodnione między pracodawcą a pracownikiem. Umowa o pracę może być zawarta bądź na piśmie, bądź ustnie. Preferowana jest forma pisemna, która będzie także pomocna przy rozstrzyganiu ewentualnych sporów pracowniczych.